Gwiezdny Korytarz

Płaskie, opancerzone drapieżniki po raz pierwszy opisane we wraku Rzetelnej. Przeszły przez dawne przebicie i przetrwały w zimnie, aż obudziły je ciepło, drgania oraz obecność żywych ciał.

Siedlisko

Zimne wraki, martwa infrastruktura serwisowa i wąskie szyby dotknięte historycznym przebiciem.

Zagrożenie

Spłoszone skupisko podąża za ciepłem, drganiami i odsłoniętą tkanką. Rozrywa osłony skafandrów, niszczy zabezpieczenia i potrafi wciągnąć rannego do szybu serwisowego.

Reakcja w terenie

Mocne światło robocze i stałe ciepło potrafią je zdezorientować lub skierować gdzie indziej, ale nie czynią ich bezpiecznymi. Oba środki zużywają cenną energię i mogą wypchnąć skupisko ku innemu ciepłemu ciału.

Nitkowate, mineralne organizmy, które trwają w uśpieniu w lodzie komet, szczelinach skał i zamarzniętych przewodach chłodzenia.

Siedlisko

Tunele asteroid, transportowce lodu i zamarznięta infrastruktura rafinerii.

Zagrożenie

Po rozmrożeniu rozchodzą się przez mikropęknięcia, zapychają zawory i zamieniają drobny wyciek w awarię konstrukcji.

Reakcja w terenie

Działa izolacja i kontrolowane obniżenie temperatury. Gwałtowne ogrzewanie otwiera im kolejne drogi w konstrukcji.

Stworzenia o błoniastych skrzydłach, szybujące przez ciśnieniowe ładownie i gnieżdżące się przy ciepłych kanałach wylotowych.

Siedlisko

Ciśnieniowe doki, komory ładunkowe i zaniedbane habitaty rafineryjne.

Zagrożenie

Atakują odsłonięte przewody i regulatory całymi stadami, zamieniając awarię serwisową w walkę o przetrwanie.

Reakcja w terenie

Uszczelnij przepływ powietrza, wygaszaj światło robocze i zostaw im chłodniejszą drogę wyjścia. Pogoń tylko rozprasza gniazdo.

Bezgłowy, mineralnie inkrustowany żywy płaszcz zrośnięty z gorącą, mokrą skałą. Udaje solny porost i kamień, aż oddychające ciało znajdzie się w zasięgu.

Siedlisko

Ciepłe, wilgotne jaskinie geotermalne i kominy wysięku na Kharos-9.

Zagrożenie

Wykrywa ciepły wydech i owija ofiarę fałdą, przyciskając ją do wrzącego wysięku, zanim zdąży rozpoznać, że ściana żyje.

Reakcja w terenie

Szczelny lub przekierowany wyziew na krótko ukrywa człowieka. Ruch powietrza rozprasza jego trop; poza ciepłą, wilgotną strefą wysycha i ginie.

Najgroźniejszy lądowy drapieżnik Kharos-9: zwarty, wielkości dużej pantery, obcy łowca przystosowany do ciszy, nagłego przyspieszenia i ciasnych metalowych przestrzeni. Jego rdzawoczarny chitynowy pancerz oraz warstwowe płyty udają porzucone rygle, wsporniki i żebra kanałów, dopóki konstrukcja nie zacznie się poruszać.

Siedlisko

Porzucone stacje polarne, szyby wentylacyjne, kanały serwisowe i korytarze śluz ciśnieniowych, szczególnie w opuszczonej bazie P-14.

Zagrożenie

Atakuje z martwych pól wewnętrzną szczęką i hakowatymi przednimi pazurami. Giętki ogon kończy się jadowitym kolcem, który może przebić złącze skafandra; jad szybko odbiera koordynację przed ostatecznym atakiem.

Reakcja w terenie

Nigdy nie wchodź sam do kanału. Zostaw drogę odwrotu, skanuj ruch w przestrzeni oddechowej i nie ufaj żadnemu nieruchomemu ryglowi, żebru ani płycie serwisowej. Mocne światło i otwarta przestrzeń odbierają mu przewagę, ale nie czynią starcia bezpiecznym.

Szeroki, beznogi drapieżnik pływający pod śniegiem i firnem pod płaszczem z pustych włókien mineralno-organicznych. Zostawia po sobie zapadnięty, falisty tunel, nigdy tropy.

Siedlisko

Pola śnieżne, stoki firnowe i obrzeża lodowych szczelin na Kharos-9.

Zagrożenie

Obserwuje przez cienką warstwę śniegu, wybija się całym ciężarem i przygniata zdobycz. Dopiero wtedy otwiera się pierścień szczękowych płyt pod jego ciałem.

Reakcja w terenie

Trzymaj się gładkiego, litego lodu albo gołego metalu, gdzie jest powolny. Ciepło, płomień i gwałtowne zmiany ciśnienia mogą go zmylić, ale nigdy na długo.

Niskie, opancerzone jak ciemny lód drapieżniki stadne o sześciu bocznych kończynach. Ich mleczne oczy widzą niewiele; płyty czuciowe na bokach czytają każde drganie lodu.

Siedlisko

Cienki lód, równiny smagane burzą, szyby i wyloty tuneli na Kharos-9.

Zagrożenie

Stado spycha zdobycz ku szczelinom, przewierca cienki lód pod jej ciężarem i atakuje odsłonięte przewody skafandra z boków.

Reakcja w terenie

Jeśli możesz, zatrzymaj się na grubym, cichym lodzie. Nieregularny szerokopasmowy hałas dezorganizuje stado, a metal i ciepłe, suche powierzchnie odbierają mu przyczepność.

Blada, pulsująca masa o nieustalonej skali, widziana za cienkim lodem lub błoną przebicia. Jej ciemne, koliste pity są organami czuciowymi, nie oczami.

Siedlisko

Podlodowy ocean Kharos-9, zwłaszcza cienki lód i zalane komory przemysłowe.

Zagrożenie

Napiera na lód i wciska przez pęknięcia perystaltyczne syfonowe kończyny, chwytając poręcze, lód i skafandry, zanim wciągnie zdobycz do wody.

Reakcja w terenie

Nie przebija grubego, litego lodu ani nie poluje na suchym lądzie. Twarde domrożenie i gwałtowny spadek ciśnienia zmuszają ją do odwrotu; celem jest ucieczka, nie zabicie jej.